Masterclass maakt talenten beetje onzeker
TILBURG - Voor Daniel Wayenberg, concertpianist met ruim vijftig jaar ervaring, is het simpel: speel wat er staat en probeer het niet mooier te maken dan het is. ‘Goede muziek doet zichzelf’ is zijn motto. Als een componist iets anders had bedoeld dan er staat, had-ie het wel anders opgeschreven.
Deze wijsheid en nog vele andere stortte Wayenberg gisterenmiddag uit over vier veelbelovende pianisten in opleiding. De vier, Mark Kalse (12), Noa Kleisen (14), Kate Sebring (15) en Hanne Widjaja (18) zitten in de Jong Talentklas van de conservatoria van Amsterdam en Tilburg (Fontys) en kregen deze les in het kader van een door het Tilburgse studentendispuut Hunky Dooly georganiseerde pianomasterclass.
Daniel Wayenberg heeft een enorme bagage en daarvan deelde hij ongeremd uit. Hij praatte als Brugman, soms voor het publiek onverstaanbaar, en vertelde de ene wetenswaardigheid na de andere. Tot op zekere hoogte was dat leuk en zinnig, jammer was dat er zo meer gepraat werd dan gemusiceerd. Of de studenten alle informatie die hij kwijt wilde ook konden verwerken, is de vraag. Meestal werkt zoiets alleen als het ook muzikaal even wordt uitgeprobeerd, maar dat schoot er nogal eens bij in.
Met de twaalfjarige Mark Kalse nam Wayenberg twee werken van Debussy door. Zelf leerling van Marguèrite Long, die bevriend was met Debussy, wist Wayenberg veel van de muziek en het leven van deze Franse componist. Zo zou Debussy er grote bezwaren tegen hebben gehad dat hij met het impressionisme werd vereenzelvigd. Hij voelde zich geen impressionist maar een ‘visionair’. De meeste mensen hebben volgens Wayenberg de neiging, uit weliswaar muzikale overwegingen, deze Franse muziek onritmisch te spelen.
Niet doen, zegt hij, hou het strak, probeer niet zelf die typische sfeer toe te voegen, die zit al in de muziek. Bij ‘visionaire’ muziek van Debussy, zo betoogde hij, moet je eigenlijk vergeten dat de vleugel hamers heeft, dit in tegenstelling tot de muziek van tijdgenoten als Strawinsky en Bartók, die de vleugel veel meer als slagwerkinstrument gebruikten.
Behalve een hoop partituuradviezen had Wayenberg ook goede raad in algemenere zin. Over vingerzettingen: kies nooit voor de gemakkelijke weg maar neem de vingerzetting die het beste klinkt. Gelukkig voor de pianisten, is zijn ervaring, blijkt dat meestal ook de gemakkelijkste te zijn.
De leerlingen deden duidelijk moeite om Wayenberg te volgen, maar werden onder de stroom weliswaar vriendelijke woorden steeds kleiner en onzekerder. Meer dan een timide ‘ja’ op de vraag of ze het begrepen kwam er niet uit. Enige interactie tussen leraar en leerling tijdens zo’n openbare les is toch wel leuk, maar daar kwam het deze middag niet van.
Vanavond treden de jonge pianisten én Wayenberg op in de aula van de Universiteit van Tilburg. Vanaf 20 uur spelen ze werken van Debussy, Liszt, Beethoven en Albéniz.
Masterclass door pianist Daniel Wayenberg met Mark Kalse, Noa Kleisen, Kate Sebring en Hanne Widjaja. Gehoord in Fontys conservatorium Tilburg op maandag 6 maart 2006.
Bron: Brabants Dagblad door Marjolijn Sengers, Foto Marie-thèrése Kierkels/ PVE